۱۳۹۲ خرداد ۱۷, جمعه

شام مهتاب...


تو اون شام مهتاب کنارم نشستی
عجب شاخه گل وار به پایم شکستی

 قلم زد نگاهت به نقش آفرینی
که صورتگری را نبود این چنینی

 پریزاد عشق رو مه آسا کشیدی
خدا را به شور تماشا کشیدی

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر

اشتراک در: نظرات پیام (Atom)