۱۳۹۲ بهمن ۱۲, شنبه

سقوط...

کسی حرف منو انگار نمی فهمه
مرده٬ زنده٬ خواب و بیدار نمی فهمه

کسی نتهاییمو از من نمی دزده
درد ما رو در و دیوار نمی فهمه


واسه تنهایی خودم دلم می سوزه
قلب امروزی من خالی تر از دیروزه



سقوط من در خودمه
سقوط ما مثل منه

مرگ روزای بچگی
از روز به شب رسیدنه

دشمنیا مصیبته
سقوط ما مصیبته
مرگ صدا مصیبته
مصیبته حقیقته
حقیقته حقیقته

تقصیر این قصه ها بود
تقصیر این دشمنا بود

اونا اگه شب نبودن
سپیده امروز با ما بود

هیچ نظری موجود نیست: